Etykieta kawy speciality to skondensowana biografia ziarna. Każde pole coś znaczy — i każde pomaga przewidzieć smak zanim otworzysz paczkę. Rozłóżmy naszą na części.
Kraj i region
Kraj mówi o profilu bazowym: Etiopia = kwiaty i cytrusy, Brazylia = orzechy i czekolada, Kolumbia = słodycz i karmel, Kenia = czerwone owoce i intensywność. Region doprecyzowuje — „Guji" w Etiopii to jaśmin i bergamotka, „Huila" w Kolumbii to czerwone jabłko.
Wysokość uprawy
Metry nad poziomem morza to wskaźnik jakości: im wyżej, tym wolniej dojrzewa wiśnia, tym densze i bardziej złożone ziarno. 1200–1500 m to dobra arabica, 1500–1800 m — bardzo dobra, powyżej 1800 m — zazwyczaj wyjątkowa.
Odmiana botaniczna
„Heirloom" (Etiopia) to dzikie odmiany — nieprzewidywalne, fascynujące. „Bourbon" i „Typica" to klasyki Ameryki. „Geisha/Gesha" to premium — drogie i delikatne. „Caturra", „Castillo", „SL28" — konkretne odmiany mówiące o stylu smaku.
Obróbka wiśni
Sposób usunięcia owocu z ziarna — osobny artykuł, ale w skrócie: washed = czysta, jasna kwasowość; natural = owocowa słodycz i fermentacja; honey = kompromis, słodka z czystym finiszem.
Punktacja i data palenia
Punktacja SCA (np. „86") to ocena cuppingowa — więcej o speciality. Data palenia to najważniejsza informacja na opakowaniu — jeśli jej nie ma, kawa ma „najlepiej spożyć do", czyli prawdopodobnie jest stara. Kupuj kawy, które chwalą się datą wypału.
